ಚಂದ್ರವಳ್ಳಿ ನ್ಯೂಸ್, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ:
ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರ ಬದುಕು, ಬರಹ, ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನ ಅಗತ್ಯ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಹರಿಕಾರರಾದ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರಬೇಕು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕ ಮೂಲದ ರವಿ ಹಂಜ್ ಅವರು ಬಸವಣ್ಣನವರು ಬಿಜ್ಜಳನ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಕದ್ದು ಅದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಅಥವಾ ಶರಣರಿಗೆ ಹಂಚಿದರು ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಲಾದ ಹೇಳಿಕೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಈ ಹೇಳಿಕೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವರದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಧಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ನೀಡಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವರ ಮೇಲಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರಂತಹ ಯುಗಪುರುಷರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರರಹಿತ ಆರೋಪ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದಂತಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಿರುವ ಶರಣ ಚಳವಳಿಯ ಮೂಲ ಆಶಯಗಳನ್ನೇ ತಪ್ಪಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ವಿಮರ್ಶೆಗೂ ಅಪಪ್ರಚಾರಕ್ಕೂ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಆರೋಪ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
ಬಸವಣ್ಣನವರ ಮೇಲೆ ಬಿಜ್ಜಳನ ಭಂಡಾರದ ದುರ್ವಿನಿಯೋಗದ ಆರೋಪ ಮಾಡುವುದು ಹೊಸ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ. ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಸಹಿಸದ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಇಂತಹ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದವು ಎಂಬ ಸಂಗತಿ ಶರಣ ಪರಂಪರೆಯ ನಿರೂಪಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರ ನಿಲುವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರ ವಚನಗಳಿಗಿಂತ ಬೇರೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಈ ವಚನವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.
“ಊರ ಮುಂದೆ ಹಾಲಹಳ್ಳ ಹರಿಯುತ್ತಿರಲು
ಹೊರೆಹಾವಿನ ಬೆನ್ನು ಅರಿಯಲಬೇಕಯ್ಯ?
ಲಜ್ಜೆಗೆಡಲೇ ಕೈಯ ನಾಣುಗೆಡಲೇ ಕೈಯ
ಬಿಜ್ಜಳನ ಭಂಡಾರವೇ ನನಗೆ ಕೈಯ
ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವ”.
ಈ ವಚನದ ಆಶಯ ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿದೆ. ಊರ ಮುಂದೆಯೇ ಹಾಲಿನ ಹೊಳೆ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಏಕೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವನ ಅನುಗ್ರಹವೇ ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತಾಗಿರುವಾಗ ಬಿಜ್ಜಳನ ಭಂಡಾರದ ಆಸೆ ತನಗೇಕೆ ಎಂಬುದು ಬಸವಣ್ಣನವರ ಅಂತರಂಗದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಿರಾಕರಣೆಯಲ್ಲ, ಪರಧನದ ಮೇಲಿನ ನಿರಾಸಕ್ತಿ, ನೈತಿಕ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗೌರವದ ಉನ್ನತ ಆದರ್ಶ. ಅಧಿಕಾರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಮಾರುಹೋಗದ, ರಾಜಭಂಡಾರದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದ ನಿಃಸ್ಪೃಹ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಈ ವಚನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವಚನದ ಆಶಯವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಬಿಜ್ಜಳನ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಕದ್ದು ಶರಣರಿಗೆ ಹಂಚಿದರು ಎಂದು ಆರೋಪಿಸುವುದಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಧಾರವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆರೋಪ ಮಾಡುವವರೇ ವಿವರಿಸಬೇಕು.
ಬಸವಣ್ಣನವರ ನೈತಿಕ ಬದುಕಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಆಯಾಮವನ್ನು ಅವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಚನ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
“ಕಳಬೇಡ, ಕೊಲಬೇಡ, ಹುಸಿಯ ನುಡಿಯಲು ಬೇಡ,
ಮುನಿಯಬೇಡ, ಅನ್ಯರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯಪಡಬೇಡ,
ತನ್ನ ಬಣ್ಣಿಸಬೇಡ, ಇದಿರ ಹಳಿಯಲು ಬೇಡ,
ಇದೇ ಅಂತರಂಗ ಶುದ್ಧಿ, ಇದೇ ಬಹಿರಂಗ ಶುದ್ಧಿ,
ಇದೇ ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವನೊಲಿಸುವ ಪರಿ.”
ಈ ವಚನವು ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ಬಸವಣ್ಣನವರು ರೂಪಿಸಿದ ನೈತಿಕ ಸಂವಿಧಾನವೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಬಾರದು, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಾರದು, ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಬಾರದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಬಾರದು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಮತ್ತು ಪರರನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಳವಾದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಉಪದೇಶ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಂಗ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗ ಬದುಕು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಉನ್ನತ ಜೀವನದರ್ಶನವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳ್ಳತನವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಬದುಕಿನ ಮೂಲ ಮೌಲ್ಯವನ್ನಾಗಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ದೈವತ್ವದ ಮಾನದಂಡವನ್ನಾಗಿಸಿದ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಮೇಲೆ ಕಳ್ಳತನದ ಆರೋಪ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಅವರ ಈ ವಚನದ ಆಶಯವನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಚನಗಳೇ ಅವರ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವಾಗ ಆಧಾರರಹಿತ ಆರೋಪಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಬೆಲೆ?
ಇಲ್ಲಿ ಕಾಯಕ ಮತ್ತು ದಾಸೋಹದ ತಾತ್ವಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಬಸವಣ್ಣನವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಕಾಯಕವೆಂದರೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ದುಡಿಮೆ. ದಾಸೋಹವೆಂದರೆ ಆ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತವಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ವಿನಿಯೋಗಿಸುವುದು. ಕಾಯಕವು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಸಂಕೇತವಾದರೆ, ದಾಸೋಹವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಹಂಚಿಕೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ದುಡಿಮೆಗೆ ಗೌರವ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಸದ್ವಿನಿಯೋಗ, ಸಮಾನತೆಯ ಆಶಯ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರ ಇವು ಶರಣರ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಮುಖ ಮೌಲ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ದಾಸೋಹದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದು ಬಸವತತ್ವದ ಆಶಯವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಕಾಯಕದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಬದುಕುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಅದರ ಮೂಲ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ದಾಸೋಹವನ್ನು ಕಳ್ಳತನದೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಕರಿಸುವುದು ಬಸವಣ್ಣನವರ ಚಿಂತನೆಯನ್ನೇ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಸವಣ್ಣನವರು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕನಲ್ಲ. ಅವರು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮಹಾನ್ ಹರಿಕಾರರು. ಜಾತಿ, ವರ್ಣ, ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದವರು. ಕಾಯಕಕ್ಕೆ ಘನತೆ ನೀಡಿ, ದುಡಿಮೆಯ ಮೂಲಕ ಬದುಕುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಗೌರವಯುತ ಸ್ಥಾನ ಕಲ್ಪಿಸಿದವರು. ಅನುಭವ ಮಂಟಪದ ಮೂಲಕ ವಿವಿಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಶರಣರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅನುಭವ ಹಾಗೂ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದವರು. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಾಧಾರಿತ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಆತನ ನಡೆ, ನುಡಿ ಮತ್ತು ಕಾಯಕದ ಮೂಲಕ ಅಳೆಯಬೇಕೆಂದು ಸಾರಿದವರು. ಇಂತಹ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅವರ ವಚನಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು, ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಕರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ಸತ್ಯವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಅಧ್ಯಯನಶೀಲತೆಯ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ.
ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಇತಿಹಾಸದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಯಾರೂ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕಿಂತ ಆತನ ಅಧ್ಯಯನ, ಆಕರಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಆಸಕ್ತಿ ಅಧ್ಯಯನಶೀಲತೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿರಬೇಕು. ಬಸವಣ್ಣನವರಂತಹ ಯುಗಪುರುಷರ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಕನಿಷ್ಠ ಅವರ ವಚನಗಳನ್ನಾದರೂ ಓದುವ ಸೌಜನ್ಯ ಇರಬೇಕು.
ಬಸವಣ್ಣನವರು ವಿಮರ್ಶಾತೀತರಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ವಿಮರ್ಶಾತೀತರಲ್ಲ. ಅವರ ವಿಚಾರಗಳ ಕುರಿತು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಬಹುದು. ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಆಕರಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಬಹುದು. ಆದರೆ ವಿಮರ್ಶೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಧಾರರಹಿತ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಚಳವಳಿಯ ಆಶಯಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಖಂಡನೀಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ರವಿ ಹಂಜ್ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆ: ಬಸವಣ್ಣನವರು ಬಿಜ್ಜಳನ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಕದ್ದು ಶರಣರಿಗೆ ಹಂಚಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಯಾವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಕರವಿದೆ? ಯಾವ ಸಮಕಾಲೀನ ದಾಖಲೆ ಇದೆ? ನಿಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ಗ್ರಂಥ ಅಥವಾ ವಚನ ಯಾವುದು? ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಿ. ಆಧಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬನ್ನಿ. ಆದರೆ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ಸತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಡಿ.
ಬಸವಣ್ಣನವರು ಬಿಜ್ಜಳನ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಬಯಸಿದವರಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದವರು. ಅವರು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕದಿಯಲು ಬಂದವರಲ್ಲ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಜ್ಞಾನ, ಅಸಮಾನತೆ, ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಮೌಢ್ಯದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಬಂದವರು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಆತನ ಜನ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆತನ ಕಾಯಕ, ನಡೆ-ನುಡಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರಿದ ಮಹಾನ್ ಚೇತನವನ್ನು ಕಳ್ಳತನದ ಆರೋಪದ ಮೂಲಕ ಹೀಗಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲಾರವು. ಬದಲಾಗಿ ಇಂತಹ ಆರೋಪ ಮಾಡುವವರ ಅಧ್ಯಯನದ ಆಳ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಬಸವಣ್ಣನವರನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರ ವಿರೋಧಿಗಳ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಓದುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಅವರ ವಚನಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು. ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವರ ತತ್ವಗಳ ಒಳಾರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಮಗೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ ವಚನಗಳೇ ಸಾಕು, ಅವರ ಬದುಕೇ ಸಾಕು, ಅವರ ತತ್ವಗಳೇ ಸಾಕು. ಬಸವಣ್ಣನವರನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುಚುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳಿಂದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಬಸವಣ್ಣನವರನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಅವರ ವಚನಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು. ಅವರ ಮೇಲೆ ಆರೋಪ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಇತಿಹಾಸದ ಆಕರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ.
ಲೇಖನ: ಡಾ. ಜಿ.ವಿ. ಮಂಜುನಾಥ, ಉಪನ್ಯಾಸಕರು, ಕೊಟ್ರೆ ನಂಜಪ್ಪ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜು, ಹೊಳಲ್ಕೆರೆ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ.




