ಚಂದ್ರವಳ್ಳಿ ನ್ಯೂಸ್, ಮೈಸೂರು:
"ಅಂತರಂಗದ ನೆಲವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಸತ್ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸದ್ಗುಣಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬದುಕು ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೊರಗಿನ ಸಂಪತ್ತಿಗಿಂತ ಒಳಗಿನ ಸಂಸ್ಕಾರ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಬೆಳೆಯಾಗಿದೆ."
ಮನದ ಹೊಲದಿ ಸತ್ಯದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತು,
ಪ್ರೀತಿಯ ಜಲದಿ ಅದನು ಪೋಷಿಸು;
ವಿವೇಕದ ಬೆಳಕಲಿ ನಡೆದು ಬಾಳಿದರೆ,
ಆತ್ಮದ ಆನಂದವನು ನೀ ಕಂಡುಕೊಳು.
ಮಾನವರೆ ತಮ್ಮಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳ ಮನಸ್ಸು ಎಂಬುದರ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸದಾ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಕಳೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಜೀವನದ ಬೆಳೆ ಶಾಂತಿ, ಸಂತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ಥಕತೆಯಾಗಿ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನವೆಂಬುದು ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಭೂಮಿ. ಆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಆಲೋಚ ನೆಗಳ ಬೀಜಗಳು ಬಿತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಅನುಭವಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ಅವು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಡೆನುಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅವು ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುಂದರಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲು ತನ್ನೊಳಗಿನ ನೆಲವನ್ನು ಹದಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಬದುಕಿನ ಕೃಷಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಕೃಷಿಕನು ಉತ್ತಮ ಫಸಲಿಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಲ್ಲು, ಮುಳ್ಳು, ಕಳೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಉತ್ತಮ ಬೀಜವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ, ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಲವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ದ್ವೇಷ, ಅಹಂಕಾರ, ಅಸೂಯೆ, ಅಸಹನೆ ಎಂಬ ಕಳೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ, ಪ್ರೀತಿ, ಕರುಣೆ, ಸತ್ಯ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿನ ಬೆಳೆ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಬಾಹ್ಯ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಮನೆ, ಹಣ, ಅಧಿಕಾರ, ಸ್ಥಾನಮಾನ ಇವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಹೊರಗಿನ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಒಳಗಿನ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆ ಇಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತು ಬರಿದಾದ ಭೂಮಿಯಂತೆ. ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೂ ಜಾಣ್ಮೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ ಸೌಜನ್ಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಬದುಕು ತನ್ನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಮನಸ್ಸು ಎಂಬ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕೆಟ್ಟ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರೆ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆಲೋಚನೆಯೇ ಮುಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಚಿಂತನೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸಮಾಜವನ್ನೂ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಷ್ಟಗಳು ಸಹ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕೃಷಿಯ ಭಾಗವೇ ಆಗಿವೆ. ರೈತನು ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ, ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಂತೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಸಹ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಬೇಕು. ಕಷ್ಟಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರತರುವ ಅವಕಾಶಗಳಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಅನುಭವಗಳೇ ಜೀವನದ ಪಾಠಶಾಲೆ. ಅವು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪರಿಪಕ್ವಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಕುಟುಂಬ, ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಗತಿಯ ಮೂಲವೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಡತೆ ಉತ್ತಮವಾದರೆ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸೌಹಾರ್ದತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬದಲಾವಣೆಯ ಆರಂಭ ಹೊರಗಿನಿಂದಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನಿಂದಲೇ ಆಗಬೇಕು.
ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬೆಳೆದಿದೆ, ಜಗತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅರ್ಥವೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವಿಜ್ಞಾನವು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು, ಆದರೆ ವಿವೇಕವು ಮಾತ್ರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಪ್ರಗತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಾನವೀಯತೆ, ಸಾಧನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ವಿನಯವೂ ಅಗತ್ಯ.
ಚಿಂತನೆಯ ಚಿಗುರು ಉತ್ತಮವಾದರೆ
ಬದುಕಿನ ವೃಕ್ಷವೂ ಸುಂದರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಂತರಂಗದ ಕೃಷಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದರೆ
ಜೀವನದ ಫಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬದುಕು ಒಂದು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಅವಕಾಶ. ಈ ಅವಕಾಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾವ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದೇ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಫಲವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದವನು ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದವನು ಸಂಬಂಧಗಳ ಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದವನು ಗೌರವದ ಫಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಕೃಷಿಕರಾಗಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಲವನ್ನು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸದ್ಗುಣಗಳ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಕೊಯ್ಯಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಬದುಕಿನ ಅಂತಿಮ ಮೌಲ್ಯ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.
ಲೇಖನ-ಕಾಶಿಗೌ ಸಾಹಿತಿ, ನಿವೃತ್ತ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು, ಮೈಸೂರು.
