ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ನಗುವಿನ ವಿಜಯಗಾಥೆ...
ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕು ಎಂದರೆ ದಾರಿಯ ದಡವಲ್ಲ. ಅದು ಪರ್ವತದ ಹತ್ತಣೆಯಂತೆ ಏರು, ಇಳಿಜಾರು, ತಿರುವು, ತಾಕಲಾಟಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಗುವ ಒಂದು ಯಾನ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಅದು ಆರ್ಥಿಕ ಸಂಕಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮನೋಭಾರ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆ.
ಆದರೆ ಆ ಎಲ್ಲ ತೊಡಕುಗಳ ನಡುವೆ, ಜೀವಿತವನ್ನು ಸಾಗಿಸಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯ ಶಬ್ದ ಏನೆಂದರೆ – ನಗು.ಹೌದು, ಸಾವಿರ ತೊಡಕುಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಒಂದು ನಗು ಸಾಕು. ಈ ನಗುವು ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನೇ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿಲ್ಲವೋ ಸರಿ, ಆದರೆ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೆದುರು ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವುದು ಅಂಧಕಾರದ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿದಂತಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಿರುಸಾಗಿ ನಗುವ ಮನಸ್ಸು ನಮಗೆ ಪುನಃ ಬೆಳಕಿನ ಆಶೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡುತ್ತದೆ.
ನಗು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ತುಟಿ ಚಲಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಮನಸ್ಸು ತನ್ನೊಳಗಿನ ನೋವನ್ನು ಹೊರಬಿಡುವ ಒಂದು ಬಾಗಿಲು. ನಗುವ ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ತತ್ವವಿದೆ. ಈ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಕಾರದ ದೈನಂದಿನ ಧ್ಯಾನವೂ ಅಡಗಿದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಆಕ್ರೋಶ, ದುಃಖ, ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ನಾವು ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯಾರಾದರೂ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು "ಸಾಕಷ್ಟು ಆಗಿತು, ಇನ್ನು ನಗು ನಕ್ಕು ಮುಂದೆ ನಡೆಯೋಣ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು ಎಣಿಸಿ – ಆ ಮಾತುಗಳು ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಉಸಿರೆಂಟಿಸುತ್ತವೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಗು ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ, ಹೌದು, ನಾವಿಂದು ಇನ್ನು ನಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧರಾದೆವು. ಜೀವನ ಎನ್ನುವುದು ಅಂತೆಯೇ – ನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುವ ಹಾದಿ.
ನಗುವು, ಕೇವಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿಯದೆ, ಸುತ್ತಲಿನವರಿಗೂ ಹರಡುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ನೆರೆಯವರು ದುಃಖದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನಗು ನೀಡಿದರೆ ಸಾಕು, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಮೊಳಕೆಯ ಭರವಸೆ ಎದೆಯೊಳಗೆ ತರುತ್ತದೆ. ತೊಡಕುಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದ್ದರೂ, ನಗುವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬಾಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಾನವರೆಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಒತ್ತಡದಿಂದಲೇ ಇಳಿಜಾರಾದವನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ನಗೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಹಾದಿಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಿವೆ. ಹೆಗ್ಗಣಗಳಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಗು ಉತ್ತರವಾಗಿ ಬರುವುದಿದೆ. ಇದು ಒಂದರಲ್ಲೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ; ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಿಸಲು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವುದು ನಗು.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದಾಗ, ಗುರಿ ಕೈಗೂಡದಾಗ, ಗೆಳೆಯರಿಂದ ದೂರವಾದಾಗ, ಮನೆಯ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಒತ್ತೆಯಾಗಿದಾಗ – ಇವೆಲ್ಲಾ ತೊಡಕುಗಳು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ನಗುತಿರುವಾಗ – ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. "ಇದು ಕೂಡ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ" ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಈ ನಗುವು ಹೊರಗಿನ ನಗೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಒಳಗಿನ ತಳಮಳಕ್ಕೂ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿರುವ ಆತ್ಮದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತೊಂದರೆಗಳು ಹಿಮಪಾತದಂತೆ ಬಂದರೂ, ನಗುವು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ – ಅದು ಬೇಗನೆ ಹಿಮವನ್ನು ಕರಗಿಸಬಲ್ಲದು. ನೋವಿಗೆ ನಗೆಯೇ ಉತ್ತರವಾಗಲಿ ಎಂಬುದಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೋವಿನ ನಡುವೆಯೂ ನಗು ನಶಿಸದಿರಲಿ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಹಂಬಲವಾಗಬೇಕು. ನಾವು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ನಗುವುದು ಒಂದು ಶಕ್ತಿ – ಅದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ತಾಕತ್ತಿಗೆ ಸಂಕೇತ.
ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಬೆಳೆದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ತೊಡಕುಗಳ ಪೈಕಿ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಗುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನಗೆಯೊಂದರ ಮೂಲಕ ನೆನಪಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಗು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬದುಕನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ನಗುವನ್ನು ನಾವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಯಾರಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನಗೆ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿದೆ – "ನಗುವುದು ಅಂದ್ರೆ ದುಃಖ ಮರೆಯುವುದಾ?" ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದೆ – "ಇಲ್ಲ. ನಗುವುದು ಅಂದ್ರೆ, ದುಃಖದ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕುವುದೆಂದು ಕಲಿಯುವುದು." ಈ ನಗು ಬದುಕಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ, ನಿರಾಸೆಯ ನಡುವೆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಂದರೆ ಬದುಕು ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ಮರೆತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತೋರಿಸಲು ನಗು ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಹಾಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ, ಪ್ರತಿ ಸಂಕಷ್ಟದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಉಳಿಸೋಣ. ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ನಗು ಸುತ್ತಲಿನವರಿಗೆ ಬೆಳಕು ಆಗಬಹುದು. ನಮ್ಮ ನಗುವು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಬಹುದು. ನಾವೆಂದೂ ಒಬ್ಬರಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಾವನೆ, ನಗು ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾವಿರ ತೊಡಕುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಒಂದು ನಗು ಸಾಕು. ಅದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಬಲ್ಲದು. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ನೋವಿಗೆ ಔಷಧವಾಗಬಲ್ಲದು. ಬದುಕಿನ ಭರದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸಬಲ್ಲದು. ಮತ್ತು, ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ನಗು ಬದುಕನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಲ್ಲದು.
ಲೇಖನೆ: ಚಂದನ್ ಎಸ್ ಅವಂಟಿ, ಇಡ್ಲೂರ್, ಯಾದಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆ.
