ಚಂದ್ರವಳ್ಳಿ ನ್ಯೂಸ್, ಮೈಸೂರು:
ಐಶ್ವರ್ಯದ ಹೊಳಪು ಮಂಕಾಗುವುದು
ಆದರ್ಶದ ಬೆಳಕು ಉಳಿಯುವುದು
ಸಂಪತ್ತು ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಕರಗುವುದು
ಸದ್ಗುಣವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅರಳುವುದು
ಐಶ್ವರ್ಯವು ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಖಮಯವಾಗಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶವು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹಣ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿ ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಎಂದಿಗೂ ಮೌಲ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಮನುಷ್ಯನು ಬದುಕಲು ಐಶ್ವರ್ಯ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಐಶ್ವರ್ಯವಲ್ಲ, ಆದರ್ಶ. ಹಣ, ಆಸ್ತಿ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ವೈಭವವು ಜೀವನದ ಹೊರಗಿನ ಅಲಂಕಾರಗಳು. ಆದರ್ಶವು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದ ಅಲಂಕಾರ. ಹೊರಗಿನ ಅಲಂಕಾರ ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಮಂಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತರಂಗದ ಆದರ್ಶ ಮಾತ್ರ ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ "ಐಶ್ವರ್ಯ ಕರಗುತ್ತದೆ, ಆದರ್ಶ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ" ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನುಡಿಯಲ್ಲ, ಇತಿಹಾಸದ ಅನೇಕ ಪುಟಗಳು ದೃಢಪಡಿಸಿರುವ ಸತ್ಯ.
ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಎಷ್ಟು ಆಸ್ತಿ ಇದೆ, ಎಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಇದೆ, ಎಷ್ಟು ವೈಭವ ಇದೆ ಎಂಬುದೇ ಸಾಧನೆಯ ಮಾನದಂಡವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಓಟದಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹಿಂಬದಿಗೆ ಸರಿಯುತ್ತಿವೆ. ಹಣದಿಂದ ಮನೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಕುಟುಂಬ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹಣದಿಂದ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಆರ್ಥಿಕ ಹಗರಣಗಳು, ಮೋಸದ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ರಮ ಸಂಪತ್ತಿನ ಸುದ್ದಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಕ್ಷಣಿಕ ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಗಳಿಸಿದ ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಘಟನೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದು ಒಂದೇ. ಆದರ್ಶವಿಲ್ಲದ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ಅರಮನೆಯಂತೆ. ಹೊರಗೆ ಭವ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಒಳಗೆ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬ ಉದ್ಯಮಿಯನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆತ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅಕ್ರಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಸರು ವಿಶ್ವಾಸದ ಸಂಕೇತವಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯವನ ಐಶ್ವರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಹೆಸರು ಅನುಮಾನ ಮತ್ತು ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಉಳಿಯುವುದು ಹಣವಲ್ಲ. ಆದರ್ಶ.
ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು "ಸಂಪತ್ತಿಗಿಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ" ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಸಂದೇಶದ ಮೂಲಕ ಸಾರಿದರು. ಅವರು ಯುವಜನತೆಗೆ ಧನದ ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಲ, ಧ್ಯೇಯದ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯಲು ಕರೆ ನೀಡಿದರು. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಸರಳ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಉನ್ನತ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ವೈಭವವಿಲ್ಲದ ಜೀವನವೂ ಜಗತ್ತಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಬದುಕು ಒಂದೇ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರ್ಶವಿಲ್ಲದ ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಸತ್ಯ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಆ ಆಸ್ತಿಯೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ನಾಗರಿಕರನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಂಪರೆಯ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಹಣವಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕಾರ.
ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ. ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಆದರ್ಶ ಸೇರದಿದ್ದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಕೌಶಲ್ಯವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರ್ಶ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗೆ ಬಳಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವೈಭವದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಯಶಸ್ಸು ಎಂದರೆ ದುಬಾರಿ ವಸ್ತುಗಳು, ಐಷಾರಾಮಿ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಮೆರುಗು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಿರುವವರು ತಮ್ಮ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಆದರ್ಶಗಳಿಂದ. ಸಮಾಜವು ತಲೆಬಾಗುವುದು ಶ್ರೀಮಂತರ ಮುಂದೆ ಅಲ್ಲ. ಮೌಲ್ಯವಂತರ ಮುಂದೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಇದೇ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಹೂವಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಕೆಲವು ದಿನ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಅದರ ಸುಗಂಧ ಅನೇಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಮರದ ಹಣ್ಣು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ನೀಡಿದ ನೆರಳು ಮತ್ತು ಜೀವದಾನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಒಂದು ದಿನ ಕರಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನ ಆದರ್ಶ ಅನೇಕ ಜೀವಗಳಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಬಹುದು.
ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಕಲಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಕಲಿಸಬೇಕು. ಹಣ ಜೀವನದ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ ಜೀವನದ ಆಧಾರ. ಹಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತೆ ಸಂಪಾದಿಸಬಹುದು. ಆದರ್ಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟ.
ಸಮಾಜದ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಗತಿ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಎತ್ತರದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಎತ್ತರದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಐಶ್ವರ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಆದರ್ಶ ಮಾತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮಹಾನ್ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಮೌಲ್ಯಗಳೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ನಡುವೆಯೇ ಸಮಾಜ ಒಳಗಿನಿಂದ ಬಡವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ಹಣವಲ್ಲ, ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲ, ವೈಭವವೂ ಅಲ್ಲ. ಅವನು ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದು ತನ್ನ ಆದರ್ಶ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿರಬಾರದು. ಆದರ್ಶವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿರಬೇಕು. ಐಶ್ವರ್ಯ ಕರಗುತ್ತದೆ. ಆದರ್ಶ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇದೇ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ನಿಜವಾದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ, ಇದೇ ಬದುಕಿನ ಶಾಶ್ವತ ಮೌಲ್ಯ.
ಲೇಖನ: ಕಾಶಿಗೌ . ಸಾಹಿತಿ ನಿವೃತ್ತ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು, ಮೈಸೂರು.
