ಒಂದು ಮಳೆಯ ದಿನ, ಹಳ್ಳಿಯ ಪಕ್ಕದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳ ನಗುವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೋದ ಪಯಣಿಕನಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿತು – “ನಮ್ಮ ಚಿಂತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಇಂತಹ ನಿರಾಳ ನಗು ಎಲ್ಲಿಯ ತಲುಪುತ್ತದೆ?” ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೋಜು? ಬದುಕಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಗುವುದು ಮರೆಯುವಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಯೋ? ನಗುವು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಕೊಡುವ ಸುಗಂಧ. ಅದು ನಾವು ಪಡೆದ ಉಚಿತ ಕೊಡುಗೆ, ಆದರೆ ಬಳಸದೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೆ, ಅದು ಕಾಲಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಜೀವನದ ಒತ್ತಡ, ಗೊಂದಲ, ಹತಾಶೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ನಗು ತೊಳೆದುಹಾಕಬಲ್ಲದು. ತೊದಲ ಬಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಬೆಳದಿಂಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಗು ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ ಉರಿದೀತಾ? ಮನದೊಳಗಿನ ಭಾರ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಗು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹರಿದೇಳುತ್ತದೆ. ಬದುಕು ಹಗುರವಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ನಗು. ಅದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ – ಹಾಸ್ಯವನ್ನು ಓದಿ, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿ, ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆ. ದಿನದ ಕೊನೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಗುವ ಹನಿಗಳೆಷ್ಟು ಉಳಿದಿವೆಯೋ, ಅದೇ ನಮ್ಮ ದಿನದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಪರಿಣಾಮ.
ನಗು ಬೇಕಾದರೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಔಷಧಿ, ಹಣ, ಸ್ಥಿತಿಗತಿ, ಯಾವುದೂ ನಿರ್ಧಾರಕವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಹರಿಯುವ ನದಿ, ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಬೆಳೆಯುವ ಹೂ. ಬದುಕು ನಗುವುದನ್ನು ಕಲಿತರೆ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರ ತಾನಾಗಿಯೇ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಗೂ, ನಗುವುದನ್ನು ಮರೆಯದಿರುವವರು ಮಾತ್ರ ಬದುಕನ್ನು ಹೀರಿ ಆನಂದಿಸಬಲ್ಲರು!.
ಲೇಖನ: ಚಂದನ್ ಅವಂಟಿ, ಯಾದಗಿರಿ ಜಿಲ್ಲೆ.
